با عرض معذرت از همگان به خاطر اينكه انقدر دير آپ كردم.

هشتمین جلسه كلاس طنز نويسي ۱۸ ارديبهشت برگزار شد و تماماً به خواندن آثار بچه ها گذشت .

قرار بر اين بود كه آثاري در باب واج آرايي با كلمات گوش آزار كه شنونده رو از شنيدنش پشيمون كنه،

 ارائه كنيم كه كرديم.

اينجا يكي دو نمونه از اين آثار رو مي خونيم ( من مي نويسم، شما بخونيد)

اوليش كار دلارام عزيزه كه گوش و دست من با هم ديگه آزرده شد :

جواهر جون، مادر، جون داداش جوادت اين جهازتو، جل و پلاستو جمع كن برو بشو زن اين جعفر آقا. انقدر جوابشون نكن

-         وا...... صد سال من نمي رم بشم زن اين جعفر جيگركي جز جيگر گرفته با اون جوراباي جينگولش!

آقا خشايار چي؟ خيلي خرپوله. خرج خديجه خانوم هم خشايار مي ده، فقط يه خورده خجالتيه. بخت خودتو خراب نكن دختر.

-         خشي خجي رو مي گي؟ همين مونده بشم زن اون خرس خسيس كنس. خروس بي محل با اون صداي خس خسوش!

پرويز چي؟

 تيزرو و تيزدو و تيز گام          خوش روش و خوش پرش و خوش خرام

-         پرويز داداش زري؟ پرويز ويز ويز؟ آخه زنبور فروشي هم شد زندگي؟ لااقل اگه زرشك و زالزالك مي فروخت زنش مي شدم. با اون موهاي ضايع سوزنيش. قيافه زنندش مثل

 زيتون پرورده ست!

آقا كريم پسر كبري خانوم بدبخت فلك زده از كتف و كول افتاد انقدر كتلت و كباب و گوشت كوبيده آورد در خونه.

-         كم مونده بشم زن كريم كبابي با اون كله كچل و كمر كج و كوله اش!

پرهام پسر خالت پسر خوبيه. ديپلم داره، پول و پله داره، پرايد داره، پس فردا پشيمون مي شي ها.

-         واه واه.... اون پسره پر روي پاستوريزه. دست پرورده خاله پري. لاي پر قو پرورش پيدا كرده.

تيمور خان چي؟ تو تجريش ترشي فروشي داره.

-         تيمور تارزان، ته تغاري عمه توري، تحفه نطنز، با اون تيپ تابلوش.تو خواستگاري واسه من ترشي ليته آورده.

الهي بگم چي بشه اون چنگيز چاقو كش چش دراومده كه توي چل گيس بريده رو چهار طلاقه كرد، چهار چنگولي چپوند تو چهار ديواري بابات كه مثه چهار چرخ چمدون بچرخي تو خونه، چپ چپ نگا كني و چرت و پرت بگي و مثه چلچله چرب زبوني كني!

دوميش هم چون كار فهيمه پاكدل عزیزه  كه خيلي با حال دراومده:  ( اگه تونستی ۱۰ بار تکرار کنی)

در كهكشان راه شيري در كشور كشمير، كشاورز دانه كشي در جايي كه از كشو كشمش كش مي رفت، در كشمكش اين بود كه نقشه كشي با خط كش كند يا لوله كشي كشتي را، كشباف لباس مسافر كشي را مي كشيد.

خبر......خبر

تا چندی دیگر جلسه نهم هم به آپ جدید افزوده می شود

پشت خط باشید

به ابروهاش گره انداخته بود و دندوناشو از عصبانیت فشار می داد.

گفت: با بقیه مربیان فرق داره و قاطعیت اساس کارشه. گفت: هرچی می گه باید بدون چون و چرا اجرا بشه

و هیچ کس دلیل نخواد. بعدشم برای اینکه میخ خودشو محکم کوبیده باشه فریاد زد: با سوت اول

همگی می پرن هوا و تا سوت دوم رو نزدم هیچ کس حق پایین اومدن نداره.

...

ما الان یه گله غازیم. اضافه خدمت مونو داریم رو ابرا می گذرونیم، فکر کنم مربی اگه سوت دومو بزنه

باید دیگه بره غاز بچرونه

                                                                                              اثری از فاطمه قنبری

فداي چشماي تو از ته جون

                              پاييز، بهار، تابستون و زمستون

الان سال سيب و اناره انگار

                              مي گن كه هشتاد و چهاره انگار

دقيق بيست مهر و پنج و نيمه

                             غصه نخور خدا خودش كريمه

وقتي به آبان برسم عزيزم

                             زير پاهات برگ غزل مي ريزم

پلكو بهم بزن كه آذر مياد

                             اين فقط از چشماب تو برمياد

آخ جون من در مي ره تا دي بشه

                             وقت تولد چشات كي بشه

مياد روزي كه همه تن، تن بشي

                             روي دلم دوباره بهمن بشي

تا كه چش حسودو نابود كنم

                             بايد كه اسفندو برات دود كنم

يه چشم تو ماهه يكي پلنگه

                             نگاه فرورديني تم قشنگه

تولد دوباره توي بهشت

                             با تو قدم زدن تو ارديبهشت

مي شه كه دنيا رو با تو بهم زد

                             تموم خردادو با تو قدم زد

دله لاي كمون ابرو گيره

                             بزن، بكش  كه ماه، ماه تيره

به اون تنت اگر كه فرصت بدي

                             مي شه كه مردادو خجالت بدي

آتيش زده مثل غزل باورو

                             گرماي چشماي تو شهريورو

سال ديگه اگر كه زنده بودم

                             مهر تو باز پر مي كنه وجودم

راوي مي گه قصه كه بي غرض شد

                             لحن ماهم اون وسطا عوض شد

راوي شكر خورده خودش غرض داشت

                             از اولش جون چشات مرض داشت

دل عاشق كه توي شيش و بش نيست

                             عشقي كه راوي داشته باشه عش نيست

عشقي مي خوام كه قلبمو بسوزه

                             چشامو با چشاش بهم بدوزه

حلوا مي خوام كه تن تناني باشه

                             عشقي مي خوام كه آنچناني باشه

عشقي نه واسه هوس و دلخوشي

                             عشقي مي خوام تريپ عاشق كشي

نه مثل سكه ها دو رويه باشه

                             دو رويه نه اما دو سويه باشه

لباي تو سيب گلاب شمرون

                             عشقي توي ترانه هاي بارون

نور كه مي شينه تو نگات يكسره

                             زيره به كرمون چشات مي بره

قدمت چشماي تو اصفهونه

                             چشاي تو دو تا نصف جهونه

لحن دوتاشون ولي شيرازيه

                             عشوه براي هردوشون بازيه

لحن چشاتو باس كه باور كنم

                             چشامو تو چشات شناور كنم

تموم قدرت نگاه همينه

                             نگاه كني بياد پيشت بيشنه

اخه اصلا" جای زیادی برای قدم زدن نبود ! بعد مهمتر اینکه نمیتونستیم با هم حرف بزنیم !!!!

استاد ختایی با یه مقدار تاخیر اومدند و یک ربع اول به گفتگوهای چند نفره پرداخته شد ...

و کلاس شروع میشود! البته با موقعی که شروع نشده بود هم خیلی تفاوت نداشت! چون کلاس ما برای خودش یه پا وقت استراحته!

اول یه سری به جلسه اول زدیم و یه چیزایی رو دوره کردیم . مثل معانی : طنز٬ فکاهه ٬ هجو ٬ هزل .

و اینبار باید خودمون برای هر کدوم تعریف مختصر و مفیدی داشته باشیم.

البته باید ۵ تفاوت هزل و هجو رو هم بنویسیم!

اول جلسه مثل همیشه به کارهای جلسه قبل پرداختیم . همون داستانی رو که باید با یه کلمه خاص مینوشتیم . مثلا" با کلمه دار یه داستان مینوشتیم که از این کلمه خیلی در داستان باید استفاده میشد . من(ارکیده) و درسا افشار و ندا اظهری در مورد ســـــر نوشتیم و چند تا از دوستان هم در مورد : دست ٬ آه ٬  دار ٬که و... چیزهای دیگه نوشته بودند .

استاد گفتند که خیلی از مردم به اشتباه به :گرگ بالان دیده ... میگن : گرگ باران! دیده!

گفتند که در مورد اینکه کلمه ((( بالان))) چه معنی ای میده هم تحقیق کنیم .

و کلمه ای پیدا کنیم که گوش خراش و آزار دهنده باشد ! مثل :زووووووو

و با ان داستان بنویسیم! البته یه کم سخت هم شده چون وسط داستان باید با اون کلمه شعر هم بگیم!

خدا خودش بهمون رحم کنه!

بعد نوبت رسید به خلاقیت بچه ها که شعرهای زیباشون رو بخونن:

ده سال میشد آری در ذره ای بگنجم     از بس که خویش تن را در خود فشرده بودم (بیت اصلی)

شعر ساختگی پریسا زندیه:

صد سال میشد انگار بر بند رخت باشم   از بس که زیر باران بی چتر مانده بودم !

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

در مورد این مصراع هم خیلی بحث کردیم که من مصرع رو مینویسم و از عطیه جون میخوام که مال بچه ها رو بنویسه . چون عطیه کلاس رو ضبط میکنه و شعر همه بچه ها رو داره!

ما تواناییم بر کم کردن روی کسان

                                                     ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

                                                     گر توانایی نداری برو کل کل نکن .

                                                      گر توانایی نداری لاجرم بی جرعتی .

انشاا... عطیه کاملش رو مینویسه .

حالا ضرب المثل های ترکیبی !

عروس نمیتونه برقصه ٬ کبک کلشو میکنه زیر برف !!!! ( استاد)

عقل مردم به چشمشان است .٬ عقل که نباشد جان در عذاب است! ( خودم ٬ ارکیده!)

معما چون حل شود ٬ کلاغ به مقصد میرسد! ( // // //)

چرا عاقل کند کاری که تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری ! (// // //)

خرج که از کیسه مهمان بود٬ تا میتونی بخور! ( // // //)

دیگران کاشتند ماخوردیم ٬ مال بچه یتیم خوردن نداره! (// // //)

کار هر مرد نیست خرمن کوفتن ٬ کار نشد نداره! ( // // //)

قورباغه که جو گیر بشه ٬ ابواتا میخونه ( سمانه منیری)

با یه گل بوستان نمیشه !( // //)

موش تو سوراخ نمیرفت ٬ فک و فامیلش رو هم دعوت میکرد ! (// //)

ماهی رو هر وقت از اب بگیری بهت بد و بیراه میگه! (// //)

شتر دیدی صداش کن کارش دارم (// //)

کوه به کوه نمیرسه وسطش جاده میزنن! (// //)

دیگ به دیگ میگه ته دیگ (// //)

آب که سر بالا بره ٬ فکر نکنم برگرده ! ( مهدی شکوهی زاده)

آشپز که ۲ تا شد ٬ حقوقشون نصف میشه ! (// //)

عروس بلد نیست برقصه ٬ خواهرش میرقصه! (// //)

دیگ به دیگ میگه ٬ سوختم اینم شد زندگی؟!(// //)

ماهی رو هر وقت از آب بگیری ٬ تو دستت وول میخوره! (// //)

موش تو سوراخ نمیرفت ٬ به سوراخ فحش میداد! (// //)

یه مو از خرس بکنی ٬ وایستا تا بقیه اش رو ببینی! (// //)

موش تو سوراخ نمیرفت ٬ گفت پیشی بیا منو بخور! ( مجتبی آذری )

خوب این جلسه هم به خیر و خوشی تموم شد . البته فقط مکانمون عوض شد ! کلاس که تعطیل بشو نیست !! بعد از اون اتاق بی اکسیژن و کوچیک رفتیم توی فضای باز توی آلاچیق نشستیم و گل گفتیم گل شنفتیم . نکه فصل بهاره ! دلمون آروم نداره! 

امیدوارم خوشتون اومده باشه . اگه میتونید بهمون کمک کنید توی انجام این تکلیف های نسبتا" سخت توی  تو هم بتنظ ( همون نظرات خودمون!!!)اعلام کنید .

تا جلسه بعد

ادامه ابیات سروده شده بچه ها عطیه جون زحمتش رو کشیده:

ما تواناییم بر کم کردن روی کسان (مصرع اول)

تولیدات دوستان:

گر نداری تو توانایی به من چه بی خیال

گر تو از اول نداری این توانایی تو را اینجا چرا (ندا اظهری)

گر بیایی کم کنم روی تو را ای نوجوان (درسا افشار)

هر که را کم نشود روی به مایش بسپار (دلارام محرمی)

بر شما هم تا کنون ما لطف کردیم الغیاث (ریحانه سعیدیان)

دو بیتی عطیه: ( این گل برای اینه که ساعت ۲ شب متنهارو پیاده کردم البته از روی ام پی هرچی)

ما تواناییم بر کم کردن روی کسان

گر نداری تو توانایی گناهت نیست این

مشکل مغز و مخ و گیرندگی از ارث توست

در درافتادن و کم کردن صلاحت نیست این

ادامه بچه ها:

درد دندان هم کمک می کند ما را در آن (مائده بنابی)

آن کسان که کس نبودند باباجون رته ته (نیلوفر جعفریان)

زین سبب افتان و خیزان تا به منزل می روی (فاطمه قنبری)

ششمين جلسه كلاس طنز نويسي در يك كلاس نه چندان كوچك كه جا براي سوزن انداختن و

هيچ صندلي براي نشستن ديرآمدگان نبود، برگزار شد.

در اين جلسه همه ما معني واقعي كار گروهي را فهميديم. چيزي كه امروزه در جامعه ما مصداق

خارجي زيادي ندارد.

وقتي بيتي با مضمون زير به دستمان رسيد قرار بر اين شد كه آنرا ادامه دهيم و بسراييم.

حاصل سراييدن ما و جناب ختايي اين است:

بيت پايه:

رشوه به نــــام يــــــاران دادند با هـــــزاري          از زير ميـــــز مردم آيا خبــر نداري

و ما در ادامه اينگونه فرموديم:

از عشق ما به هرسو درشهر گفتگويي است          همشهريان ندارند انگار هيچ كـــــاري

رفتم براي گـــــــــريه، رفتم بــراي فريـــــــاد           در جيب دستمالـــــي، آيا شما نـــداري

ده سال مي شـــــد آري در ذره اي بگــــــنجم          از من بجز همين كار تو انتظار داري

در تمام اين ابيات مصرع اول را از شعر شعراي بزرگ انتخاب كرديم و مصرع دوم را با همياري و

همكاري يكديگر سروديم و مهمترين نكته براي تكميل ابيات،  يافتن واژه كليدي در هر مصرع است

كه به وسيله آن بتوان مصرع ديگر را ساخت.

براي ادامه ابيات يه خط بريد پايين.

هنگــــام تنگــــــدستي، ايــن كيميــــــاي هستي          قارون كند گـــــدا را با دفــــتر تجاري

من تشنه مثل خورشيد، بي سرزمين تراز باد            عـــــاشق تر از هميشه دنبال پولـداري

عهدي كه با تو بستم هــــرگز شكستني نيست         دست مرا چرا پس انقدر مي فشــاري

شعري بخوان كه با آن رطل گـــران توان زد               رطل گـــــران حـــدوداً اندازه بخــاري

و مي رسيم به سه بيتي كه كار مشترك كلاس است و دست استاد، نسبتاً در كار نيست:

صـدبار گفته بودم كــــــم مي شـــــود عزيزم          تو پولهاي خود را هر بار مي شماري

ديشب به خــــــواب ديدم روياي صد دلاري            من مي روم بخوابم كاري اگــر نداري

يك عمر با تو بودم، ديگـــــر تحملـــي نيست            من مي روم بميرم كاري اگـــر نداري

 و اما ابيات پايين كه سروده بچه های کلاس است:

من تشنه بودم اما انگار گشنه بودم (در این مصرع کلمه بودم قافیه است و مصرعهای دوم را دوستان

سرودند)

گرچه یه لقمه نانی از سفره ها ربودم (ندا اظهری)

از فرط بی غذایی از آب می سرودم (سارا مریدی-لیلا جوشقانی)

این کاهدان خراب است انگار می نمودم (زینب فراهانیان)

تصویر مرغ و ماهی از ذهن خود زدودم (ساناز راستگو)

خوردم بجای لقمه شعری که می سرودم (مائده ابراهیمی)

گر تو غذا نداری معذور دار ما را (پریسا زندیه)

تا اوج رفتی و من در حالت فرودم (زرکبیر)

این بار اولم بود ضعف دل آزمودم (زهرا رمضانپور)

از بس که در پی نان در حالت سجودم (فاطمه قنبری)

از بس که توی سفره من در هوای سودم (مهدی شکوهی زاده)

در خواب لقمه ها را تک تک شمرده خوردم (رخزاد هاشمی)

از بس که گشنه بودم در دیس خود پریدم (الهه شامحمدی)

تاری نماند، اما آتش گرفت پودم (دلارام محرمی)

این اختلال حسی ارثی است در وجودم (نیلوفر جعفریان)

از بس که گشنه ماندم دیس غذا ربودم (درسا افشار)

بس که دهان برای هر لقمه ای گشودم (فهیمه)

از بهر آن دهان را بی تاب می گشودم (ارکیده هاشمی)

از بس که جای پولش، من بوی نفت شنودم (ریحانه سعیدیان)

شاید به خاطر این ناجور می سرودم (سمانه منیری)

در خفتن و نخوردن پنهان نشسته سودم (عطیه)

آتش گرفت ماهی، آمد زکله دودم (مائده بنابی)

مَشکی که داد دستم از خویش می ربودم (فاطمه واحد)

از بس که شوخ طبعم، آب جای نان خورده بودم (مرضیه توکلی)

دوستان خواننده این پست اگه دوست دارید می تونید شما هم این مصرع را کامل کنید

جلسه ششم . ۴/۲/۶/۸۶خیلی جالب و جذاب بود . چون استاد یک مصراع شعر از یه بنده خدا رو به یه چیزه دیگه تبدیل میکرد و ما باید مصراع دوم رو میگفتیم .

ابتدا یه شعر طنز که استاد ( نادر ختایی) خیلی تاکید کردند که یه طنز فوق العادست!

از عشق ما به هر سوی در شهر گفتگویست

                                             من عاشق تو هستم این گفتگو ندارد! ( شهریار)

یا این شعر :

ده سال میشد آری در ذره ای بگنجم

                                             از بس که من خویشتن را در خود فشرده بودم.!( بهمنی)

استاد به این نکته هم اشاره کردند که : یکی از مهارتهای طنز نویسی عادت زدایی است . یعنی به همه چیز و همه کس به طور عادی و معمول و طبق عادت همیشگی نگاه نکنیم ..

حالا شعرایی که سر کلاس گفته شد :

صد بار گفته بودم کم میشود عزیزم    تو پولهای خود را هر بار میشماری !!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دیشب به خواب دیدم رویای صد دلاری   من میروم بخوابم کاری اگر نداری!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

من تشنه بودم اما انگار گشنه بودم    این اختلال حسی ارثیست در وجودم!!!

خیلی از بچه های دیگه در رابطه با همین شعرا چیزهای دیگه هم گفتن اما من منتخب ها رو نوشتم ...

حالا یه بیت شعر که توی یه شعر بلند از خود استاد ه:

توی گوشی ای که مفت و مجانیست    فوت از کشفیات ایرانیست!!!

این پست اول بود . انشاا... برای پست بعد بهتر کار میکنیم.

پنجمين جلسه كلاس طنز نويسي در روز سه شنبه 28 فروردين 1386 با حضور حدود 30 نفر هنرجو و به مديريت جناب آقاي ختايي برگزار شد.

در اين جلسه همانطور كه از قبل مقرر شده بود، فقط به نوشته هاي هنرجويان پرداخته شد.

در ادامه مبحث جلسه چهارم، كار تركيب سازي از كلمات  در اين جلسه نيز پيگيري شد كه با نگاهي عميق به  افكار دوستان مي توان فهميد كه تمام بچه ها توانايي اين را دارند كه به نگاه متفاوت برسند و اين برداشت و نگاه متفاوت را مي شد از معاني كشف شده براي كلمات تركيبي فهميد.

به نمونه اي از اين تركيبات و معاني جالب آنها توجه كنيد:

آب

شراب: آبی که باعث شر بین افراد شود.

مجاب: دریای طوفانی که هم آب دارد و هم موج.

مذاب: درقدیم افراد موز را درسته قورت می دادند و سپس آب می خوردند که در گلویشان گیر نکند یعنی آب کردن یک موز. امروزه هم به آب کردن فلزارت گویند.

شوراب: سازمان آب شهر قم.

مرداب: آبی که مرده را با آن می شویند.

سوپاب: غذایی که توی سربازی می دهند.

زیرآبی: بنفش (رنگ زیر آبی در رنگین کمان)

پرتاب: چشمه ای در کویر لوت (جای پرتی ست)

آفتابه: علامت هشدار در مکانهایی که آب آلوده به آفت وجود دارد.

تعداد کلمات بسیار زیاد است و در اینجا فقط نمونه ای از آنها ذکر شده است. این کار برای کلماتی چون سر، در، به، فر و کار نیز انجام شد که نمونه هایی در زیر ذکر شده است.

بهروز: خوردن روزی یک عدد به.

کارواش: آرام کار کردن (ابتدا کاریواش بوده که به مرور به کارواش تبدیل شده است)

سرشناش: آرایشگر.

فرز: مویی که هم فر و هم وز باشد.

 بعد از پایان این مبحث ادامه کلاس اختصاص به موضوع دیگری داشت. طبق موضوع از پیش انتخاب شده جلسه قبل در این جلسه قرار بر این بود که هریک از هنرجوهای کلاس اثری درباره یک اژدها که به خاطر آتش دهانش دچار مشکل می شود بنویسند و در این کار شروع، پایان و منطقی بودن موضوع را در نظر بگیرند.

کارهای خوبی ارائه شد. ازجمله یک فیلمنامه، دو داستان و چندین شعر که به علت کوتاه بودن زمان کلاس تمام آثار خوانده نشد و قرار شد آقای ختایی به این آثار رسیدگی و اصلاحات مورد نظر را بر روی آنها انجام دهند.

قسمتی از فیلمنامه در ذیل آورده شده است که نوشته خانم سارا مریدی به همراه دوستانشان  در یک گروه ۵ نفره است.

سکانس اول

پلان یک-شب خارجی فضای جنگل: تصویر تاریک است. صدای ماشین آتش نشانی و پلیس شنیده می شود و صدای همهمه تصویر با نور قرمز ماشین آتش نشانی روشن و خاموش می شود.با هربار روشن شدن تصویر حرکات مبهمی از دویدن چند نفراز میان درختان دیده می شود.صدای جیغ و داد شنیده می شود.

...

...

...

پلان سه-شب خارجی جنگل: نور چراغ قوه پلیسها روی درختان حرکت می کند. شبه یک اژدهای جوان در حال دویدن دیده می شود.

صدای پلیس: به نام قانون ایست!

 پلیسها می دوند اما اژدها را پیدا نمی کنند. ......

نمونه کارهای خوانده شده با توجه به برخی اشکالات وارده به آنها نشان از توانایی نویسنده داشتند که این اشکالات با گذشت زمان و آشنایی بیشتر با نوشتن رفع خواهد شد.

جلسه بعد نیز به همین ترتیب ادامه می یابد و سایر دوستان می توانند کارهایشان را ارئه کنند و مورد نقد و بررسی قرار بگیرند. 

چهارمين جلسه كلاس طنز نويسي در روز سه شنبه 21 فروردين ماه 1386 برگزار شد. شروع جلسه

بسيار جذاب بود و با كاري نو و جديد آغاز شد.

تركيب سازي و ساخت معاني جديد از كلمات، مبحثي بود كه در اين جلسه آموزش داده شد.

همه ما تركيبات زيادي از كلمات مختلف مي شناسيم، اما از معني آنها تنها آن چيزي كه بين تمام مردم

مصطلح است را مي دانيم. در اين مبحث ما ياد گرفتيم كه چگونه از كلمات ساده اي كه بارها شنيده ايم،

معاني جذابي كه به گوش كسي نخورده استخراج كنيم.

نمونه اي از اين كار كه با كلمه پايه زن كار شد بدين شرح است:

سوزن: قدرت بينايي يك زن، زن سقا

تارزن: زن سبزه، زني كه تار مي زند

زنجان: زن قاتل و جاني

رنگ زن: آرايشگر

فروزنده: زني كه در ده زندگي مي كند و سر به زير است، زني كه در پايين ده زندگي مي كند.

از اين دست تركيبات بسيا ر زيادند و برخي از آنها مي توانند اثر ما را به طنز نزديك كنند.

در ادامه، نمونه اي از كارهاي نوشته شده توسط هنرجوها خوانده شد كه از استعداد بچه ها براي نوشتن

كار طنز خبر مي داد.

نمونه اي از آن را در اينجا مي خوانيم كه نوشته ايست به نظم درباره ماشين پرادو :

بشنو از من يه نصيحت اي جوان شصت و دو          گر خواهي شوي سوار، ماشين پرادو

گر كني عزم سفر در دل شهر با مترو                   مي برد تو را تندتر ز مترو پرادو

تو تابستون مي شيني زير كولر با پالتو               تو زمستون مي شي بي خيال ِ پالتو پرادو

...